De griesmeelpap van Henk

Vandaag de dag verbaas ik me over hoe moeilijk mensen het vinden om geluk te ervaren in de allerkleinste dingen. Iedereen is tegenwoordig gehaast en we hebben weinig tijd voor leuke dingen, of dingen die er echt toe doen. School, werk, sport, ze nemen allemaal veel tijd in beslag. Soms zorgen ze voor stress, en dat uit zich weer in een slecht humeur. Maar in deze (drukke) samenleving zijn er ontelbaar veel kleine geluksmomentjes die je dag kunnen maken. Wil je weten wat mijn últieme geluksmomentjes zijn? Lees dan snel verder.

Verse koffie/thee, zonsopgang, zonsondergang, powernap, warm bad, lieve bemoedigende berichtjes, broodje chocopasta met banaan, lucht van vers gebakken cake, films en series, een wijntje op het terras met een vriendin, mijn favoriete parfum opspuiten in de morgen, bloemen op tafel, schoon gewassen beddengoed, eyeliner in één handomdraai, lippenstift, vers fruit, haarmasker, een uurtje goed sporten zodat je de volgende ochtend als een pasgeboren kalf loopt, gevlochten haar, kaarsjes, mijn favoriete track op de radio als ik in de auto zit, zonnebank sessie, collega’s die je werkdag nét wat minder zwaar maken en tot slot, om dit niet een heel betoog van 294 blz. te laten worden, lieve vertederende klanten zoals Henk. Want daar wilde ik tenslotte over schrijven.

Henk. De beste man en vaste klant van Jumbo Supermarkten. Henk staat regelmatig bij mij aan de servicebalie met wat pap en beschuit. Ik maak vaak een kort praatje en stel voor om zijn boodschappen in te pakken. Dan bedankt hij me altijd zeer vriendelijk en schuifelt weer de winkel uit. Gisteren rond een uurtje of 20:45, een kwartier voor sluitingstijd, zag ik de beste man weer aan komen fietsen in de vrieskou. Het was erg rustig in de winkel dus besloot ik hem bij de ingang op te wachten, om hem te helpen zijn boodschappen bij elkaar te vinden. ‘Goedenavond meneer, vindt u het niet erg koud?’ begroette ik hem. ‘Nee hoor meisje, het is helemaal niet koud.’ ‘Zal ik u even helpen om uw boodschapjes bij elkaar te vinden?’ Hij stemde ermee in en we schuifelden samen verder, arm in arm. De nood was hoog aan griesmeelpap, havermoutpap, kwark en beschuit vertelde hij. Ik stelde voor om de korte route te nemen. Het gangpad waar we doorheen liepen was helemaal leeg. ‘Kijkt u eens meneer, het hele gangpad is leeg, je zou bijna een dansje doen..’ ‘Kan jij dansen?’ ‘Emh, nee meneer, helaas is dat niet mijn sterkste kant.’ Pfoe, stond ik bijna op de werkvloer met een bejaarde man te dansen. We waren inmiddels gearriveerd bij de griesmeelpap en die danste ik in ons boodschappenmandje. ‘Meisje, hoe heet jij ook alweer? Ik ben het vergeten!’ ‘Dyantha meneer, dat is best een moeilijke naam om te onthouden.’ ‘Nee hoor meisje, dat is helemaal niet zo moeilijk, ik denk dat het een Engelse naam is.’ Inmiddels hadden we ook wat beschuit in ons mandje gedanst en liepen we naar de kassa. Opnieuw stelde ik voor om zijn boodschappen in te pakken, terwijl hij ondertussen trots over zijn tassencollectie vertelde. ‘Meneer, heeft u nog wat ruimte over in uw fietstas?’ ‘Ja hoor, dat heb ik wel.’ Ik pak een bosje bloemen en geef deze aan de beste man. ‘Oooh, die zijn echt mooi!’ glundert Henk. ‘Meneer, deze zijn voor u, van mijn collega’s en mij.’ ‘Van hun allemaal?’ ‘Ja, van hun allemaal meneer.’ ‘Ik vind ze alleen mooi als ze van jou zijn..’ zegt Henk. ‘Oke meneer, dan zijn ze stiekem alleen van mij. Kom, ik help u even naar de fiets.’ We stoppen de fietstassen vol met zijn boodschappen en bloemen, hij kust mijn hand, bedankt mij vriendelijk en fietst glimlachend weg. Ik praat met mijn collega na over hoe vertederend ik het vind dat ik hem altijd alleen zie, en dat ik een zwak hart heb voor (eenzame) ouderen. We kletsen en lachen nog wat verder over deze bijzondere avond en kijken erop terug met een grote glimlach.

Als ongeluk in een klein hoekje zit, dan zit geluk dus overal!

Henk was zichtbaar dankblaar en blij. Dyantha was gelukkig. Geven maakt gelukkig. Niet alleen het geven van de bloemen, maar ook van mijn aandacht. Ik genoot er oprecht van, en hij is dan ook degene geweest die mijn werkdag echt heeft gemaakt. Geluk zit in zoveel kleine dingen en in zoveel kleine momenten. Je hoeft ze niet altijd te zoeken, je kan ze ook zelf creëren.

Wat zijn jouw ultieme geluksmomentjes? Vind jij ze in alle dag?
Laten we onszelf uitdagen en opschrijven wat onze kleine gelukjes zijn deze week. Zo sta je er extra bij stil. Ik vind het ook leuk als je ze met me deelt via #thelittlethingsinlife op Instagram. Fijne week lieve volgers! ♥

liefs

*De oer-Hollandse naam Henk in dit verhaal heb ik bedacht. Want Joost mag weten hoe deze beste man heet.

Advertenties

Een gedachte over “De griesmeelpap van Henk

  1. Dyantha je bent geweldig!! Je luchtige schrijfstijl met die achterliggende boodschap raakt me keer op keer. Je maakt de wereld mooier met die prachtige talenten en ideeën van je! Keep going girl!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s